13 Mart 2015 Cuma

Geleceğe Dair Bir Umut

Geçen gün arkadaşımla konuşuyordum. Konumuz kalp yaralarıydı... Yakın zamanda yolunda gitmeyen bir ilişkisini kendi isteğiyle bitirmişti. Ama içinde biraz pişmanlık da duymuyor değildi. Onu destekleyecek birkaç cümleye ihtiyacı vardı... Anlayacağınız gibi bu görev benimdi çünkü hem onu hem diğer tarafı dinlemiş kişiydim. (Kendime hayrım yok, başkasına da yok ama ilginç ki Güzin ablalık kariyerimde merdivenleri hızla tırmanıyorum...)

Neyse konu döndü dolaştı bana geldi... Unutmamak nimetiyle ve unutmak nimetiyle nasiplendiğimi farkettik... O nasıl mı oluyor :) Hiçbir şeyi unutmamıştım ama artık yaralarım kabuk bağlamıştı ki acımı unutmuştum... Beynim/kalbim yaşadıklarımı reddetmemişti, olur böyle şeyler diyip kabullenmişti...Yani kötü deneyimlerle olgunlaşmıştım... (Ya da ben öyle sanıyorum, asıl yaralar bilinçaltımda gün yüzüne çıkacakları günü bekliyor.) Yaşadıklarımı hissettiklerimi anlatırken kalbim ağrımıyordu. Bir özlem duymuyordum. Değmezmiş o kadar üzülmeye, diyordum. Değmezmiş.

Gelecek için ne kadar umut verici bir durum... Demek ki (eğer hala yaşıyor olursam) bundan 5 yıl sonra (hatta belki de 1 sene sonra) şu an yaşadıklarımı da gülerek/şaşarak anlatacağım. Yine "Değmezmiş be bu kadar ruhunu yormaya" diyeceğim. Yaşanması gerekiyormuş yaşandı bitti, diyeceğim. Bak işte herşey olacağına varıyor, diyeceğim. Ne de güzel olmamış be, iyi ki olmamış be, diyeceğim...


Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
İyiyimler yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık, Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Ara sıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna? Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
Özdemir Asaf


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder