28 Temmuz 2011 Perşembe

Tünele girdim.. "O"nu gördüm...

Kol kırılır yen içinde kalır... Yine bir hezimet... Dört yıl önce hiç anlamadığım birini şimdi çok iyi anlıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum, elim kolum bağlı gibi... Ama kesinlikle birşeyler yapmalıyım artık... Daha geç olmadan birşeyler yapmalıyım...
Dört yıl önce onun yaptığı gibi yapamam, kesinlikle yapamam...O zannına göre söylüyordu, zannına göre hiddetleniyordu.  O zaman bana "Taşın sert olduğunu anlaman için illa canın mı yanmalı?" demişti. Bense inada binmiş bir ukalalıkla, o taş başımı yarsa da... diye başlayan cümleler kurmuştum. Çünkü kendimden emindim, ne yaptığımı ne yapmadığımı, işin boyutunu ve detaylarını biliyordum. Birazda benimki kişisel bir takıntıydı o kişi beyazı gösterse ben inadına siyah derdim. Ama yolumdan gerçekten şaşmamıştım yine de ne yapmam gerekiyorsa eksiksiz yapmıştım. Çünkü "güven duygusunu kaybetmenin" ne olduğunu da biliyordum.

Ama şimdi durum farklı ... Onun ne yaptığını biliyorum! Oysa o ne yaptığını, bu işin sonunun nereye gideceğini bilmiyor! Aslında biliyor bal gibi sonunu biliyor ama işin ne boyuta geldiğini bilmiyor. Sinirleniyorum ona ama en çok kendime... Daha önceden engel olmalıydım, işlerin bu hale gelmesine izin vermemeliydim. Belki o zaman aramız yine kötü olurdu ama hiç olmazsa böyle olmazdı. Sadece o ve ben üzülürdüm o kadar... Zaman herşeye ilaç olduğu gibi buna da ilaç olurdu.
Şimdi... Her yaptığı gözüme batıyor ve susuyorum... lanet olsun, sadece susuyorum... Sustuğum her an ona yardım ve yataklık yapıyorum! Farkındayım bunun ama konuştuğum zaman ağzımdan çıkanlar sadece zehir zemberek ... Bu işleri daha kötü duruma getirmekten, aramızı pamuk ipliği gibi inceltmekten başka işe yaramıyor.

Galiba Allah beni cezalandırıyor ve sınıyor... Karanlık bir tünel düşünün ucu sonsuz gibi görünen oysa uzu çokta uzak olmayan ve ucunda da acıdan başka birşey olmayan. İşte "O" bu karanlık tünelin içinde, gözleri görmüyor... Ben canımı acıtsa da o tünele girmek ve onu ordan çıkarmak zorundayım... Tünele girdim, onu gördüm ama ona nasıl yaklaşacağımı bilmiyorum.... Daha doğrusu benim yardımımı kabul edip etmeyeceğini bile bilmiyorum... Korkuyorum, benden korkup tünelin ucuna gitmesinden korkuyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder