17 Nisan 2010 Cumartesi

Pembe Beyinli

Bazı insanlar aynı şu fotoğraftaki pembe beyin gibi... Hemen diplerindeki mutsuz, umutsuz ki çoğu zaman umutsuz, yüzleri görmüyorlar...
Ama dünya öyle değil... Pembe beyinlerinin onlar için özene bezene hazırladığı toz pembe perdeyi kaldırmıyor ve bakmıyorlar  ki etraflarına göreler... Baksalar, görürlerdi... 
Bence üşeniyorlar etraflarına bakmaya... Ya da gerçeklerle yüzleşmek istemiyorlar, neden oldukları mutsuzlukla karşılaşmanın ağırlığından korktuklarında...

Aslında özeniyorum onlara... Ama benim ne pembe bir beynim ne pembe perdelerim ne de gözlüklerim var... Kim bilir belki bir gün pembe panjurlu bir evim olur da dünyaya biraz daha pembe bakmayı ve pembeyi sevmeyi becerebilirim....

2 yorum:

  1. Ben bir pembe beyinlilerdenim. :)
    Ama kendi beyni içinde.

    YanıtlaSil
  2. Aslında ben mavi lale yazısına yorum yazmak istemiştim ama yorum butonunu bulamadım. :)

    YanıtlaSil