8 Haziran 2009 Pazartesi

Olmak İcin Daha Erken

Ölümü düşünüyorum ara sıra..şu an da olduğu gibi..

Ve farkediyorum, her seferinde, ölüm haberlerinin benim için ne kadar anlamdan yoksun olduğunu, ölümü ne kadar monoton algıladığımı...Tüm varlıklar hatta insanlar doğar, büyür, yaşar ve ölürler...Hepsi bu!

Bu kanıksayışın sebebi belki de hiç sevdiğim birini kaybetmediğimden ya da kaybettiklerime söylenecek bir çift sözümün olmamasından ya da her gün onlarca kez duyduğum 3.sayfa haberleri ile selâlardan... Oysa ki insanlık için ölüm çok büyük bir olay... Bazısının iple çektiği bazısının, şifâlar aradığı...

Hayatımda ölen birinin ardından hiç ağladığımı hatırlamıyorum...Hayır, hatırlamıyorum. Vefatı hafızamda yer etmiş ilk kişi sanırım Barış Manço.Ama hayır, onda da ağlamıştım...
Sadece birisi için çok üzülmüştüm, onu hatırlıyorum.Ama, o da öldüğünden değil...ölürken çok yalnız öldüğünden...O sıralar ben de çok yalnızdım, galiba onun yerinde olmak istediğimden üzülmüştüm ama ağlamamıştım.

Bazen suçluluk hissediyorum, duyduğum vefat haberlerine bu kadar kayıtsız kalabildiğim için.Ama ne oluyorsa, bir iki gün içinde hatta o kadar bile sürmüyor üstümden sıyırıp atabiliyorum bu hissi.

Acaba çok sevdiğim biri hakkın rahmetine kavunca ne yapacağım, merak ediyorum ve öyle bir günün gelmemesi için içten içte dua ediyorum.Korkuyorum o günle yüzleşmekten, kendimle yüzleşmekten...Ben ölmeden, sevdiklerim ölmesin istiyorum..

Ölmek için daha erken, dünyaya adımızı kazıyamadık...bırak altın harfleri, kumun üstüne bile...
Hoş kazıyacak gibi de pek durumuyoruz ama kazık çakacak halimiz de yok dünyaya...

2 yorum:

  1. ölüm ansızın geliveriyor http://www.8sutun.com/haber?id=41969

    Allah en hayırlı zamanda alsın inşallah emanetini bizden..

    YanıtlaSil
  2. Hepimiz ölümü tadacağız. O zaman dünya hayatındaki hatalarımızı çok iyi anlayacağız. Mevlana sık sık "ölmeden önce ölünüz" hadisini hatırlatır. Yani dünya ile ilgili bütün hırsları tutkuları kinleri nefretleri kalpten çıkarmamız şart.

    YanıtlaSil