6 Şubat 2007 Salı

Sivri Sineğin Hayali

Öküzün ayağının bastığı yer kadar bir çukura sular birikmişti. Bir saman çöpü de su üzerinde yüzüyordu.Oradan geçen bir sivrisinek, saman çöpünü görünce üzerine kondu.Çukurdaki bir avuç su, ona deniz gibi görünüyordu.Hele üzerinde bulunduğu sman çöpü, onun için koca bir gemiydi.Göğsünü rüzgara açarak söylenmeye başladı:
-Duymuştum, denizler varmış, uçsuz bucaksız.üzerinde dağlar gibi gemiler yüzermiş.Bu gemileride kaptanlar idare edermiş... O denizlerden biri olsa olsa bu olacak... o gemilerden biride işte bindiğim bu gemi...Kaptan mı?Her halde ben şu anda bu geminin kaptanıyım.
Ne güzel hayal değil mi?Sivrisinek, gerçekleri bilseydi, kim bilir ne kadar şaşırır, durumuna acırdı.(Mevlana'dan)


İşte bizde aynı Bu sivri sinek gibi kendimizi bişey sanıyoruz.Gerçekleri göremiyoruz, kendimize mercekle bakıyor, büyütüyor, büyütüyor, büyütüyoruz; kendimizi.

1 yorum:

  1. Bir kıssa insana acziyetini ancak bu kadar güzel bir biçimde tasvir ettirebilir.

    YanıtlaSil